Strach przed tym, jak będzie się prezentować szósta część serii Call of Duty, towarzyszył mi mniej więcej od zapowiedzi tego, jak będzie działać multiplayer. Usunięcie wyszukiwarki serwerów? Brak modów? Murzynie, proszę! Niestety, stała się rzecz straszna – MW2 sprzedało się i to w gigantycznych ilościach. I choć trzymające obecnie palmę pierwszeństwa Bad Company 2 oddało mi tę, zdawałoby się, niezbędną funkcjonalność, to nawet ono samym gameplayem przypomina bardziej serię Call of Duty niż Battlefield. To pierwszy powód, dla którego nienawidzę Modern Warfare 2.

Tak naprawdę nie chodzi mi o samo MW2, a o cały rynek sieciowych shooterów. Ostatnia produkcja studia Infinity Ward jest dla mnie po prostu dobrym obrazem tego, co się z nim dzieje. Jednak, żebyście zrozumieli wszystkie moje nienawiści, musimy się cofnąć do okolic roku 2004, kiedy to, jako szczyl z podstawówki, zacząłem odkrywać świat mordowania się przez Internet. Razu pewnego wracając ze szkoły postanowiłem wpaść do kolegi i pograć z nim w Crash Team Racing. Zastałem go w trakcie grania w coś, co później okazało się być moim pierwszym krokiem w kierunku zostania człowiekiem bez życia – Wolfenstein: Enemy Territory.

Enemy Territory wprowadziło wiele nowego w gatunku

Były to czasy gdy Quake 3 funkcjonował jako coś więcej niż legendarna gra, w którą teraz grywają jedynie profesjonaliści, a w Counter-Strike’a grał każdy. Jednak CS był po prostu bardzo dobrą grą, z charakterystycznymi co prawda pomysłami (położenie nacisku na strzały w głowę, względna realistyczność, kupowanie broni na początku każdej rundy), ale nie wyznaczającymi trendów powielanych później przez miliony gier. Innowacje wprowadzone przez ET widzieliśmy potem w wielu innych produkcjach. Wymienię choćby pięć klas postaci, których zdolności bardzo dobrze uzupełniały się i bez większości z nich wygranie gry było praktycznie niemożliwe (bardzo podobne klasy postaci miało Battlefield 2). Gry toczyły się na dużych, otwartych mapach, ale żeby gracze nie biegali dookoła zabijając się nawzajem, twórcy umieścili na każdej mapie kilka celów, które jedna drużyna musiała wypełnić, a druga jej w tym przeszkodzić. Może w przenoszeniu obiektów, wysadzaniu rzeczy i wciskaniu jakiegoś przycisku nie ma nic nowatorskiego, ale sposób w jaki twórcy to łączyli był naprawdę fajny i fakt, że domyślnie dostępnych mieliśmy jedynie 6 map nie przeszkadzał. Ostatnią wartą uwagi nowinką był system rang i oznaczeń połączony z otrzymywaniem dodatkowych broni i zdolności za każdy poziom doświadczenia. Choć z pewnymi zmianami, jest on obecnie standardem.

Counter-Strike - żadna rewolucja, ale grał każdy

W tamtych czasach był wybór – grasz w CSa, w którym liczy się skill, to jak dobrze zabijasz i jeden, bardzo prosty cel misji (podkładanie bomby lub odbijanie zakładników), albo w ET, w którym liczy się wygrana na danej mapie, a do tego potrzebna jest współpraca między graczami. Dziś takiego wyboru nie ma, bo we wszystkie gry gra się tak samo. Mechanika jest identyczna i ciężko nazwać ją realistyczną. Wszędzie liczą się przede wszystkim ładne akcje, serie zabójstw i tym podobne, a to z kim gramy i cel misji mają jedynie gromadzić graczy w jednym miejscu.

Ostatnia gra, która wymagała od nas współpracy to Team Fortress 2, które wyszło w 2007. Jednak jest to inny – śmiem twierdzić – lepszy rodzaj współpracy. W ET najzwyczajniej w świecie nie dało się przejść misji bez inżyniera, który podłoży bądź rozbroi ładunek na moście. Tutaj to gracze stawiają sobie nawzajem przeszkody – rozstawionych przez inżyniera działek zazwyczaj nie da się zniszczyć bez współpracy Demomana i jego wybuchowej broni z Medykiem, który może na chwilę uczynić siebie i wybranego gracza nieśmiertelnymi. I choć nic nie stoi na przeszkodzie, by grać w TF2, to losem każdej gry jest być opuszczoną przez większość społeczeństwa i pozostawioną jedynie tzw. profesjonalnym graczom. Pewnego dnia okaże się, że w TF2 nikt nie gra i chcąc-nie chcąc będę musiał usiąść do kolejnej inkarnacji MW2.

Team Fortress 2 jest fajne, ale nie sądzę, by długo pożyło.

A co mi w nim tak naprawdę przeszkadza? No cóż, zacznijmy może od aspektu społecznościowego. Modern Warfare 2 zabija go. Kiedyś wiedziałem z kim jestem na serwerze i choć oczywiście nie znałem wszystkich od razu po pierwszej grze, to mogłem poczuć ogólną atmosferę serwera, a z czasem wczuwałem się w jego klimat. Poznawałem najlepszych graczy, administrację i obiekty żartów. Teraz – nie ma szans. Oczywiście, mogę wejść do gry ze znajomymi, ale to całkiem co innego. Wtedy nie grałem dla ludzi, tylko dla społeczności jako ogółu. Jasne, z czasem poznawałem niektórych lepiej i wraz z nimi zacząłem grać w różne gry. Ale to byli ludzie, z którymi wielokrotnie spotykałem się na serwerze, a teraz, gdy za każdym razem zderzam się z losowymi graczami, nie ma na to szans.

Zresztą, nawet jak już gram to nie zauważam, kogo zabijam – wszyscy wydają mi się tacy sami, a gra nie pomaga ich rozróżniać. Nie dostaję informacji o tym, kogo zabiłem, a nawet jeśli to gdzieś w rogu ekranu, a na pierwszy plan wyskakuje mi wielka liczba przedstawiająca ilość punktów jaką dostałem i napisy ogłaszające za co. Może jestem staroświecki, ale o wiele bardziej mnie interesuje kogo zabiłem niż ile dostałem za to punktów. I o ile to, czy zrobiłem to strzałem w głowę albo czy mam serię zabójstw jest dla mnie ważne, to wkurza mnie, że punkty dostaje się tu za WSZYSTKO. Pierwszy frag po serii śmierci? *Ding* Zabiłem jakiegoś kolesia, który wcześniej zabił mnie? *Ding* Ten system jest szczególnie durny, bo tacy przeciwnicy nie są w żaden sposób oznaczeni, jak ma to miejsce choćby w TF2. Zresztą, tam wymusił to ogólny, chaotyczny charakter rozgrywki. W CSie przeciwników było dość mało i zawsze był czas, by zobaczyć ich ksywkę – więc gdy ktoś wyjątkowo często ze mną wygrywał, zauważałem to bez żadnych dodatkowych oznaczeń. A gdy w końcu udało mi się go załatwić, to cieszyło mnie to o wiele bardziej, niż w MW2 zabicie dwudziestu gości pod rząd i udowodnienie jaki to ja jestem dobry przeciwko ludziom, których skilla tak na dobrą sprawę nie znam.

CoD4 podobało mi się bardziej od MW2, bo dawało wybór

I nie chodzi o to, że jestem jakiś przeciwny seriom zabójstw i nagrodom za nie… Bo nie jestem. Powiem więcej, Call of Duty 4 jest w mojej opinii naprawdę dobrą grą. Były serwery, były mody… A wsparcie powietrzne zdobywane za serie zabójstw to naprawdę fajny pomysł. W ogóle całe Modern Warfare mi się podobało i w singlu, i w multi. Ale tu miałem wybór – czy chcę osiągnąć jakiś cel, zdobyć najwyższy poziom doświadczenia i odblokować wszystko, czy po prostu dobrze się bawić i uczynić grę nagrodą samą w sobie? Grałem sobie na serwerach z promodem odbierającym grze właściwie cały aspekt, nazwijmy to RPGowy. I było mi fajnie. Mechanika CoD4 jest naprawdę dobra i grając na tych serwerach poznawałem graczy, czułem fajną atmosferę i miałem realny obraz tego, jak nabieram skilla widząc, że grając z tymi samymi ludźmi kończę coraz wyżej w tabeli z wynikami. A w MW2? Tego wyboru nie mam. W ogóle patrząc na MW2 wydaje mi się, że dziś gracze muszą dostać za grę ileś punktów doświadczenia czy czegoś w tym stylu, bo inaczej wydaje im się, że zmarnowali czas. Albo twórcy gier nam to wmawiają, nie wiem.

Ogółem w tytule posłużyłem się nieco dziennikarską zagrywką zwaną „przyciąganiem uwagi”, bo w gruncie rzeczy lubię MW2. Pewnie, w rozmowach zawsze podkreślam jak bardzo tej gry nienawidzę, ale to trochę wynika z mojej tendencji do popadania w skrajność – jeśli wszyscy coś kochają, a ja za tym nie przepadam, to od razu mówię, że tego nienawidzę. A tak naprawdę to bardzo fajna gra z bardzo wieloma broniami i umiejętnościami, której mechanika fajnie sprawdza się w drużynowym deathmatchu. Niemniej jednak do bardziej drużynowych trybów (Search & Destroy) wolę pierwszą część Modern Warfare.

Jednak to, czego nienawidzę, to ogólna tendencja twórców do kopiowania tego, co się sprzedało. Zamiast produkować coś, co znajdzie swoją niszę, oni wolą zrobić kolejną kalkę głównonurtowej papki dla mas. Mam nadzieję, że rynek prędzej czy później wymusi na twórcach pójście w innowację i nie będę musiał na to czekać do premiery Team Fortress 3.